حضرت علی می فرمایند:عدالت هرچیزی رادرجای خودمی نهددرحالی که بخشش آن راازجای خودخارج می سازد.عدالت تدبیر عمومی مردم است درحالی که بخشش گروه خاصی راشامل است پس عدالت شریف تروبرتراست.

حضرت علی می فرمایند:خوشابه حال کسی که به یاد معادباشدبرای حسابرسی قیامت کارکندباقناعت زندگی کندوازخداراضی باشد.

حضرت علی می فرمایند:شکیبایی دوگونه است:شکیبایی برآنچه خوش نمی داری وشکیبایی درآنچه دوست می داری.

حضرت علی می فرمایند: حوادث اگرهمانندیکدیگربودندآخرین راباآغازین مقایسه وارزیابی می کنند.

حضرت علی می فرمایند: آن کس که درعمل کوتاهی کنددچاراندوه گرددوآن راکه ازمال وجانش بهره ای درراه خدانباشدخدارابه اونیازی نیست.

حضرت علی می فرمایند: ازبخشش اندک شرم مدارکه محروم کردن ازآن کم تراست.

حضرت علی می فرماید:هیچ ثروتی چون عقل وهیچ فقری چون نادانی نیست.

حضرت علی می فرمایند:ناتوان ترین مردم کسی است که دردوست یابی ناتوان است وازاوناتوان ترآن که دوستان خودراازدست بدهد.

درودخدابرحضرت علی که فرمود:درفتنه هامثل شتردوساله باش چون نه پشتی داردکه سواری دهد ونه پستانی تا اورا بدوشند.